عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٤٩ - مبحث طلاق مبارات

ترجمه:

استدراك‌

بلى، اگر زن مرتكب عمل فحشاء آشكار گردد مرد مى‌تواند وى را از تمام حقوق يا پاره‌اى از آنها منع كرده تا زن خودش اقدام بر بذل مهر نموده و بدين وسيله از وى طلاق بگيرد.

م: وقتى خلع واقع گرديد و زن مطلّقه شده مرد در طلاقى كه داده حق رجوع ندارد ولى زن تا مادامى كه در عدّه هست مى‌تواند در بذلى كه نموده رجوع نمايد.

ن: اگر زن در بذل رجوع نمود مرد نيز حق دارد در طلاقى كه داده مراجعه نموده و آن را زايل نمايد.

س: اگر بين زن و شوهر در مقدار و مبلغ مال مبذول نزاع واقع شد باين نحو كه پس از وقوع بذل و حصول طلاق مرد مال مبذول را از مطلّقه مطالبه كرد و وى مقدارى به او داد ولى مطلّق ادّعاء كرد كه مقدار مبذول بيش از اين مبلغ بوده است و زن آن را انكار كرده و اظهار نمايد كه مبلغ مبذول همين قدر بوده نه بيشتر از آن.

حكم اين است كه حق با زن بوده و بدين ترتيب مكلف است به خوردن قسم چنانچه اگر نزاعشان در جنس مال مبذول باشد حق با زن بوده و پس از قسم قولش بر قول مرد مقدّم مى‌گردد.

و اگر نزاعشان در اراده باشد باز زن بايد قسم بخورد. [١]

و زن بگويد: بلكه طلاق خلع دادى در قبال هزار تومان در ذمّه زيد.

حكم اين است كه زن على الاقوى بايد قسم بخورد.

مبحث طلاق مبارات‌

مبارات همچون خلع بوده ولى با چند فرق كه ذيلا به برخى از آنها اشاره مى‌شود:

١- طلاق مبارات مترتب است بر كراهت داشتن و تنفّر هريك از زوجين نسبت بيكديگر.

تذكّر

در موردى كه كراهت از هردو طرف باشد حكم اين است كه بر مرد جايز نيست در فديه اضافه نموده و بيش از مبلغى كه به زن پرداخته از وى دريافت كند.

[١] اگر مرد بگويد تو را طلاق خلع دادم در مقابل هزار تومان در ذمّه خودت.